Amelia Earhart
July 24, 1897 - missing July 2, 1937
“…decide…whether or not the goal is worth the risks involved. If it is, stop worrying….”
I scratched my journal: “…flying over
Niagra falls…it looks like a cuticle from up here…”
the
water is full of windows
mistakes are of the same nature as presents
It’s possible we were going down hill I’d
spent six weeks in Africa with Beryl scouting
elephants little umbrellas in our drinks
now home w/AE everything seemed lost
I was miserable waiting for her I was miserable
when she arrived talking got us no where tunnels
mazes artifacts of words endless disguises fled
into one dress rehearsal after another She took
to scribbling in her notebook her now famous
“popping-off letters” legacied to various in case
of seawreck
“When a great adventure’s offered, you don’t
refuse it” AE in her ratty t-shirt & filthy sneakers
elbows permanently etched in engine grease us on
the steps painting the Ethiopian fans Orange
& gold waiting for weather
bees tap-danced across
the porch frogs attempted Wagner
thought I needed her so much I though she was my
only clue I made a move on silence my arms around
her ankles
that was my mistake
from AE (Amelia Earhart)
H «σουφραζέτα» των αιθέρων
«Τόλμη είναι ένα τίμημα που απαιτεί η ζωή για να σου δώσει την εσωτερική γαλήνη».
Η ίδια δέχθηκε επανειλημμένως να το πληρώσει με εκατοντάδες ώρες πτήσης. Ενας μανιασμένος εσώτερος έλικας την απογείωσε πάνω από όλους και όλα, πάνω από τον φόβο και τις αντοχές της, πάνω από την προδεδικασμένη πορεία της γυναίκας στις αρχές του αιώνα, πάνω από το μπλε χάος του Ατλαντικού.
Η πρώτη γυναίκα που διέσχισε με αεροπλάνο τον αρρενωπό ωκεανό, ο θηλυκός Τσαρλς Λίντμπεργκ (το παρατσούκλι της Lady Lindy δεν θα το αποχωριστεί ποτέ), η πρώτη ηρωίδα της αεροδυναμικής διέθετε κατά τα φαινόμενα πλεόνασμα τόλμης.
Η Αμέλια Ερχαρτ γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1897 στο σπίτι των εύπορων παππούδων της στο Ατσισον του Κάνσας. Μοναδική μελανά κηλίδα σε μια εφηβεία με ιδιωτικά σχολεία, μαθήματα τένις και βραδιές ποίησης, ο αλκοολικός πατέρας της. Τα σχέδιά της για πανεπιστημιακές σπουδές ανατράπηκαν την ημέρα που συνάντησε στον δρόμο της τέσσερις βετεράνους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγο αργότερα εργαζόταν ως στρατιωτική νοσοκόμος στον Καναδά και μετά τον πόλεμο ως κοινωνική λειτουργός στο Ντένισον Χάουζ της Βοστώνης.
Το ενδιαφέρον της για τα αεροπλάνα αφυπνίστηκε με μια δεκάλεπτη πτήση σε ένα από εκείνα τα υπαίθρια πανηγύρια αεροπορικών ακροβασιών της δεκαετίας του ‘20, όταν με ένα δολάριο σε άφηναν να δοκιμάσεις λίγο από το όνειρο των αδελφών Ράιτ. Μερικά μαθήματα δίπλα σε μία από τους ελάχιστους φουστανελοφόρους δασκάλους της εποχής, την Αννίτα Σνουκ, και στις 17-18 Ιουνίου 1928 έγινε η πρώτη γυναίκα που διέχισε έστω ως επιβάτις πετώντας τον Ατλαντικό. Το όνομά της ταξίδεψε σε όλες τις πολιτείες, ο πρόεδρος Κούλιτζ έστειλε τα συγχαρητήριά του, η ίδια όμως ένιωθε ανεπαρκής. Στις 20-21 Μαΐου 1932 πέταξε και πάλι πάνω από τον Ατλαντικό, αυτή τη φορά ως πιλότος.
Το 1935 η Ερχαρτ πραγματοποίησε μόνη της την πρώτη επιτυχημένη πτήση από τη Χαβάη στην Καλιφόρνια· όλες οι προηγούμενες απόπειρες σε αυτή την άκρως επικίνδυνη διαδρομή είχαν αποτύχει.
Δύο χρόνια αργότερα αναζήτησε λίγη ακόμη εσωτερική γαλήνη με μια φιλόδοξη πτήση περί την υδρόγειο σε ένα δικινητήριο αεροπλάνο Λόκχιντ Ηλέκτρα. Μαζί της ο αεροναυτίλος Φρεντ Νούναν. Και ενώ είχε καλύψει περισσότερο από τα δύο τρίτα του εναέριου αυτού μαραθωνίου, το αεροπλάνο της εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στον Κεντρικό Ειρηνικό. Τα ερωτήματα γύρω από τις συνθήκες της τελευταίας αυτής πτήσης της έδωσαν τροφή σε δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας: ότι η Ερχαρτ είχε σταλεί από τον Ρούζβελτ σε μια άκρως μυστική αποστολή κατασκοπείας, ότι συνελήφθη από Ιάπωνες, ότι ζούσε για χρόνια σε ένα ερημονήσι του Ειρηνικού παρέα με έναν ψαρά, ότι αυτοκτόνησε. Ο ίδιος ο σύζυγός της Τζορτζ Πάτναμ συνέβαλε με τον δικό του τρόπο σε αυτές με τη βιογραφία Ορμητικά φτερά που κυκλοφόρησε το 1939. Ως σήμερα η Αμερική δεν έχει πάψει να ψάχνει τι απέγινε η αιθεροβάμων Αμέλια Ερχαρτ.
Πηγή: Το Βήμα