Nikola Tesla
Είναι ο μύθος και το αρχέτυπο όλων των επιστημόνων του 20ου αιώνα. Οι εφευρέσεις και τα επιτεύγματα του άνοιξαν για την ανθρωπότητα μια νέα εποχή φωτός.
Ο Νίκολα Τέσλα (1856-1943) ήταν στην κυριολεξία ο Προμηθέας του ηλεκτρισμού, ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέλλον. Γεννημένος στις 10 Ιουλίου του 1856 από Σέρβους γονείς στο χωριό Σμίλιαν της Κροατίας (τμήμα τότε της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας), ο Τέσλα εκδίπλωσε από νωρίς τα εφευρετικά του ταλέντα, πριν αποφασίσει να μεταναστεύσει στην Αμερική όπου, παρά τις αντιξοότητες, μεγαλούργησε.
Του χρωστάμε περισσότερες από 700 εφευρέσεις, ορισμένες εκ των οποίων θεμελίωσαν το σύγχρονο κόσμο μας: σύστημα εναλλασσόμενου ρεύματος, επαγωγικοί κινητήρες, λάμπες φθορισμού, πηνίο Τέσλα, ραδιόφωνο, τηλεκατεύθυνση, αυτοματισμός, ασύρματη μεταφορά ενέργειας, ακτινογραφία, ταχύμετρο, ραντάρ, ηλεκτροκινητήρας κ.α.
Εκτός από επιστήμονας και εφευρέτης ο Τέσλα ήταν ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος που είχε το θάρρος να προχωρήσει μπροστά, δίνοντας μια σειρά από μοναχικές μάχες ενάντια στο κατεστημένο της εποχής του, και να οραματιστεί τον κόσμο μας, έτσι όπως θα έπρεπε να είναι: ελεύθερος από ενεργειακά μονοπώλια, πιο φιλικός προς το περιβάλλον και πιο ανθρώπινος. Γι΄ αυτό και περιθωριοποιήθηκε από το κατεστημένο κι έγινε μια παρεξηγημένη μεγαλοφυΐα κι ένας «απαγορευμένος επιστήμονας» και λίγο έλειψε να διαγραφεί από τις λεωφόρους της γνώσης.
Ο Τέσλα ήταν ένας πρωτοπόρος, που με την ευαισθησία ενός ποιητή, ξεκλείδωνε τα μυστικά της Φύσης και τα χάριζε στην ανθρωπότητα. Ένας ονειροπόλος που τόλμησε με τη σκέψη του ν’ αγγίξει τ’ άστρα… Σε όλη του τη ζωή ο Τέσλα διατήρησε την ευαίσθητη «βαλκανική ψυχή» του, τοποθετώντας πάντα το καλό της ανθρωπότητας πάνω από τα κέρδη.
Προς το τέλος της ζωής του κλείνονταν όλο και περισσότερο στον εαυτό του, έκανε μακρινούς μοναχικούς περιπάτους και είχε ως μοναδικούς φίλους του τα περιστέρια, ιδιαίτερα ένα λευκό περιστέρι με το οποίο συνδέθηκε στενά. Όταν το αγαπημένο του λευκό περιστέρι πέθανε, ήξερε ότι πλησίαζε και ο δικός του θάνατος. Ο Τέσλα πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1943 (ημέρα των σέρβικων Χριστουγέννων) και το αποστεωμένο του πρόσωπο είχε μια απόκοσμη γαλήνη, σαν να φαινόταν ικανοποιημένος για την αποστολή στον πλανήτη Γη…
Γιώργος Στάμκος, συγγραφέας-μελετητής του έργου του Τέσλα